Zuid-Soedan: einde van crisis nog niet in zicht

Twee vrouwen verplaatsen hun meubels naar een droge ondergrond

8 maanden geleden begon het hevig te regenen in Zuid-Soedan. Hierna volgden de zwaarste overstromingen in 80 jaar tijd. Zeker 835.000 mensen zijn door het natuurgeweld getroffen. Vandaag leven nog steeds honderdduizenden mensen in geïmproviseerde vluchtelingenkampen. Ons noodhulpteam blijft zich onverminderd inzetten vanuit mobiele klinieken en behandelt veel kinderen met ondervoeding. Verder zorgen onze water- en sanitatiespecialisten voor schoon drinkwater met behulp van een waterzuiveringsinstallatie. Fotograaf Sean Sutton is naar het gebied afgereisd om de crisis vast te leggen. Bekijk zijn werk in 20 foto’s.

Overstromingen in Zuid Soedan
“We hebben hier niks. Ons dorp staat onder water en we weten niet wanneer het droog zal zijn.”

Nyabeel

21 jaar

Veel mensen gebruiken een kano om zich te verplaatsen door de overstroomde gebieden. © Sean Sutton
Lassers hebben een werkplaats opgezet om kano's te maken. Veel mensen maken gebruik van een kano om zichzelf te verplaatsen
Mensen trekken naar de droge plekken om tenten op te zetten om te overleven

Een bron van ziektes

In 2021 is Zuid-Soedan voor het derde jaar op rij overstroomd. Overstromingen in voorgaande jaren hebben veel mensen dakloos gemaakt. Intussen zitten de vluchtelingenkampen overvol. De levensomstandigheden zijn mensonwaardig: er is nauwelijks voedsel of schoon drinkwater. Toiletten zijn overstroomd en vaak moeten kinderen spelen in rioolwater. ‘Deze omstandigheden zijn levensgevaarlijk voor de gezondheid van alle mensen die hier verblijven,’ zegt Reza. Onze teams zien een toename in het aantal mensen met malaria, diarree en ondervoeding.

De binnenkant van een tent waar mensen in leven
Nowal en haar baby Hoa leven in deze geïmproviseerde tent in de stad Rubkona

De baby is hier geboren en werd vervolgens negen dagen later opgenomen in het ons ziekenhuis vanwege ademhalingsmoeilijkheden. Ze is nu hersteld.

Een vrouw vertelt hoe onrechtvaardig het is dat vrouwen vaak gewelddadig worden aangevallen als ze op zoek gaan naar brandhout. © Sean Sutton

Het is zo gevaarlijk en maakt het leven erg uitdagend, vertelt ze.

Voor veel van de vrouwen die door de overstromingen zijn ontheemd is het verzamelen van brandhout hun belangrijkste bron van inkomsten en essentieel voor het koken. Ze besteden vier tot zes uur, een paar dagen per week, aan het verzamelen van brandhout.

Behoeften verwaarloosd

Er blijven meer mensen naar de kampen komen, op zoek naar veiligheid en een slaapplek. Inmiddels leven er naar schatting 130.000 mensen in het kamp in Bentiu. Ondanks de aanwezigheid van humanitaire organisaties, zijn de behoeften van de bevolking verwaarloosd. De water- en sanitaire omstandigheden hebben een betreurenswaardig niveau bereikt. Als je door de kampen loopt, zie je mensen die vuil drinkwater verzamelen, kinderen met ondervoeding en overal kadavers van vee,’ vertelt Reza, onze medisch teamleider. ‘Ook al begint het waterpeil te dalen, is het einde van de crisis nog niet in zicht.’

Broers en zus Khol en Nyadeeni slepen het lichaam van hun dode kalf door een kamp in Bentiu

Ze brengen het kalf naar een open gebied bezaaid met karkassen van geiten en runderen. ‘We zijn 5 koeien verloren,’ legt Khol uit.

Een belangrijk deel van het vee is gestorven na de overstromingen. Doordat veel families afhankelijk waren van hun dieren, zijn de gevolgen niet te overzien.

“Als je door de kampen loopt, zie je mensen die vuil drinkwater verzamelen, kinderen met ondervoeding en overal kadavers van vee.”

Reza

Medisch teamleider in Zuid-Soedan

Vrouwen scheppen water en gooien dat over de dijk. © Sean Sutton

De hulp die wij bieden

‘Er zijn veel mensen op het platteland gestrand. Zij kunnen hier niet komen voor medische zorg. Je moet dagenlang door het water lopen om hier te komen. De kinderen die je hier ziet zijn de gelukkigen omdat ze hulp krijgen,’ vertelt hoofdverpleegkundige Koang Elijah.

Apothekers verstrekken medicijnen in onze mobiele kliniek in Rubkona
Ons team ter plaatse tijdens een mobiele kliniek in Rubkona
Onze medische teamleider informeert het team voordat ze erop uit gaan om een ​​evaluatie van ondervoeding uit te voeren

Kinderen met ondervoeding: een toename van 80%

Als reactie op het enorme aantal kinderen met ondervoeding, hebben we in ons ziekenhuis in een van de kampen een derde voedingskliniek geopend. Een van onze patiënten is het kindje van Nyapal. Het verlaten van hun land – waar ze voedsel verbouwen – is geen eenvoudige keuze geweest voor de familie. ‘We hebben 3 dagen moeten lopen om de kampen te bereiken. Uitdagend: met 4 kinderen en een kudde vee,’ zegt Nyapal. ‘We hebben hier niets. De plassen stilstaand water vormen onze enige drinkbron.’

Dit zijn moeder Yanhial en baby Chuong. Veel kinderen in het ziekenhuis zijn ondervoed. Onze teams bieden hulp
Een kindje wordt gewogen in onze mobiele kliniek in Rubkona, Zuid-Soedan.

Waterzuiveringsinstallatie opgezet

De eerste prioriteit van het noodhulpteam was het installeren van toiletten. Vóór de overstromingen waren de sanitaire voorzieningen in het Bentiu-kamp al in kritieke toestand. ‘Door de overstromingen was het een tijdlang onmogelijk om bij de afvalwaterzuiveringsvijvers te komen. Dit leidde tot een ophoping van afvalwater in de toiletten van het kamp. De toiletten liepen vervolgens over en het afvalwater stroomde naar open rioolkanalen, waar kinderen vaak spelen’, vertelt Cawo Yassin Ali, coödinator van het water- en sanitatieteam.

De rioolwaterzuiveringsinstallatie die we hebben opgezet om afval op te vangen en water schoon te maken

De installatie is in 6 dagen opgezet door onze waterspecialisten en is sinds 18 november 2021 operationeel.

De eerste prioriteit van het noodhulpteam was het latrinesysteem van het kamp. Deze was ingestort en de inhoud van de riolering lag overal.

Na het opzetten van de rioolwaterzuiveringsinstallatie zijn ze aan de gang gegaan met het opknappen van alle toiletten.

Een langdurige crisis vraagt om langdurige hulp

Nu het waterpeil langzaam daalt, is het nog steeds onduidelijk wanneer Nyapal en alle andere mensen terug huis kunnen. ‘De behoeften in de kampen blijven enorm,’ zegt Reza. ‘Ook al is de acute noodtoestand voorbij, we mogen deze mensen niet uit het oog verliezen. Dit is een langdurige crisis: dat moet worden erkend en naar gehandeld worden.’ Onze teams roepen de overheid van Zuid-Soedan op om nú te handelen. ‘Onderdak, schoon drinkwater, medische zorg, sanitaire voorzieningen en voedselzekerheid zijn en blijven van levensbelang.’

Gerelateerd