Myanmar: noodhulp na aardbeving
Op vrijdag 28 maart 2025 werd Myanmar getroffen door een zware aardbeving. Nog steeds is er dringend medische zorg nodig voor de talloze getroffen mensen.
Onze hulp in Myanmar
De aardbeving is de volgende klap voor veel mensen in Myanmar. Het land heeft al jaren te lijden onder conflicten en gezondheidscrises. Omdat onze teams al werkzaam waren in Myanmar, konden we snel grootschalige hulp bieden. We maken ons grote zorgen over de miljoenen mensen die alles zijn verloren. Ziekte-uitbraken liggen op de loer, zeker nu het regenseizoen in aantocht is.
Onze hulp bij de aardbeving
Direct na de aardbeving hebben we onze hulpverlening in Myanmar uitgebreid. Met mobiele teams bieden we medische zorg in de zwaarst getroffen steden, waar we medische consulten houden in opvanglocaties als kloosters. Ook zorgen we voor psychologische steun, net als schoon drinkwater en muskietennetten om ziekte-uitbraken tegen te gaan. Meer hulp is nog steeds hard nodig.
Hoe helpt Artsen zonder Grenzen in Myanmar?
Al jaren bieden we basisgezondheidszorg, behandelen we hiv-, tuberculose- en hepatitis C-patiënten en hebben we programma’s om de zorg voor moeder en kind te verbeteren. Door onze aanwezigheid in Myanmar, kunnen we snel ter plaatse zijn in het geval van een noodsituatie.
:Help mee met een donatie
Met de steun van onze donateurs kunnen we direct in actie komen, bij natuurrampen, ziekte-uitbraken en conflicten. Zo krijgen mensen in nood de medische hulp die ze hard nodig hebben. Help je mee?
Wat is de huidige situatie in Myanmar?
De situatie in Myanmar
De verwoesting is enorm in Myanmar. Huizen, wegen en bruggen zijn ingestort. Veel mensen slapen nog steeds buiten uit angst voor naschokken. De stress is enorm en komt bovenop het trauma van jarenlang geweld en conflict. We zijn diep bezorgd over de mensen in de afgelegen regio Sagaing. Met het naderende regenseizoen kunnen overstromingen de toegang tot afgelegen gebied verder verergeren. Ook wordt het risico op ziekte-uitbraken als cholera, malaria en dengue groter.
Waarom moet er zo snel gehandeld worden na een aardbeving?
De eerste uren na een aardbeving zijn cruciaal. Hoe eerder we mensen van medische hulp kunnen voorzien, hoe groter de overlevingskansen. Bij veel mensen die lange tijd onder het puin hebben gelegen, zien we het crush-sydroom. Snel handelen is dan van levensbelang. Maar: langdurige hulp is net zo essentieel. Het herstel van de talloze gewonden, net als het mentale trauma, zal nog lange tijd duren.
Wat is het crush-syndroom?
Wie levend onder het puin vandaan komt, verkeert nog vaak in kritieke toestand. Zo zijn er veel patiënten die te maken hebben met het zogenoemde ‘crush-syndroom’. Lange tijd onder het puin liggen, beschadigt de spieren waardoor het lichaam giftige afvalstoffen aanmaakt. Deze kunnen leiden tot acuut nierfalen. 1 op 2 personen overleeft dit niet.
Waarom blijft medische hulp voorlopig van levensbelang in Myanmar?
Als de aarde gestopt is met schudden, blijft humanitaire hulp nog lange tijd noodzakelijk. Traumatische ervaringen, geïnfecteerde verwondingen en het leven zonder basisvoorzieningen brengen veel risico’s met zich mee. Bovendien is de kans op ziekte-uitbraken groot wanneer veel mensen dicht op elkaar leven in vluchtelingenkampen of opvangcentra.
Wat betekent dit voor de gezondheidszorg in Myanmar?
Myanmar heeft al decennia te maken met een militaire dictatuur. In 2021 greep het leger opnieuw de macht. Deze machtsovername zorgde ervoor dat de gezondheidszorg compleet instortte. Miljoenen mensen hebben nauwelijks toegang tot medische zorg. De recente aardbeving verslechtert de toegang tot zorg verder.
Waarom is Myanmar een van de grootste crises wereldwijd?
Het land, dat voor een groot deel bestaat uit etnische minderheden, kent vele decennia van grof geweld. Sinds de militaire coup in 2021 vechten verschillende verzetsgroepen samen tegen het Myanmarese leger, dat al het protest hardhandig neerslaat. Miljoenen mensen hebben huis en haard verlaten en moeten zien te overleven in schrijnende omstandigheden. Zeker een derde van de bevolking heeft humanitaire hulp nodig, maar die is er nauwelijks. Omdat de crisis zich grotendeels buiten het oog van de camera’s afspeelt, is Artsen zonder Grenzen een van de weinige organisaties die zich al jaren inzet voor de bevolking.
