Een baby met aangeboren afwijkingen

Het is een drukke ochtend wanneer de dienstdoende verloskundige mij belt. Ze doet een zwangerschapscontrole bij een patiënte die ongeveer 7 maanden zwanger is en te vroeg dreigt te bevallen.

Ze vindt de buik te groot voor 7 maanden zwangerschap en vraagt mij om een echo te maken.

 

Afwijkend

Als ik aankom, kijken twee bange ogen mij aan vanonder een hoofddoek. Dit zijn de ogen van een jong meisje, ongeveer 15 jaar. Ze is zwanger van haar eerste kind en heeft erge buikpijn van de weeën. Ik probeer haar op haar gemak te stellen zodat ik haar goed kan onderzoeken. Met mijn paar woorden Pashto (lokale taal) die ik spreek, weet ik een voorzichtige glimlach op haar gezicht te krijgen. Haar buik is inderdaad groot, zo groot als een voldragen zwangerschap. Ik maak een echo en zie dat ze erg veel vruchtwater heeft. De baby ziet er afwijkend uit, de hersenen zijn niet goed aangelegd.

 

Onopgemerkt

Ik zie hier heel vaak aangeboren afwijkingen bij ongeboren baby's. In tegenstelling tot Nederland is het hier niet normaal om zwangerschapscontroles en echo’s in de vroege zwangerschap te krijgen, zodat deze afwijkingen vaak de hele zwangerschap onopgemerkt blijven. De afwijking die de baby van dit meisje heeft, is zo ernstig dat de baby niet zal overleven als hij eenmaal is geboren. Ze heeft weeën gekregen omdat er te veel vruchtwater is en de buik te groot is.

 

Ze is bang om haar baby te zien, dus ik wikkel de baby in een doek en ga naast haar zitten”

 

Taai

Wat moet het ongelooflijk moeilijk zijn om 15 jaar te zijn en tijdens de bevalling van je eerste baby te moeten horen dat de baby afwijkend is en het niet zal overleven. Ik besluit al mijn niet-spoedeisende dingen uit te stellen en blijf de hele ochtend naast haar zitten. Ze houdt zich taai tijdens de weeën en een paar uur later is de baby geboren. Inderdaad is de schedel niet aangelegd, dus de baby ziet er anders uit dan normaal en is inderdaad overleden.

 

Langzaamaan rustiger

Ze is bang om haar baby te zien, dus ik wikkel de baby in een doek en ga naast haar zitten met het kindje in mijn armen. Ik merk dat ze langzaamaan rustiger wordt en de baby toch wil zien. Uiteindelijk kan ik haar kind op haar borst leggen en ik zie dat ze niet meer bang is.

 

Knuffel

Ondanks de vervelende afloop laat ik haar met een tevreden gevoel achter. Ik heb haar gerust kunnen stellen dat de kans op herhaling klein is. Ze heeft een veilige bevalling kunnen hebben en belooft bij een volgende zwangerschap naar ons ziekenhuis te komen voor zwangerschapscontroles. Ik krijg een knuffel van haar schoonmoeder en ga verder met de andere patiënten.

 

Februari 2015


afbeelding van Jeltje Danhof Geschreven door: Jeltje Danhof
Jeltje werkt voor Artsen zonder Grenzen omdat ze vindt dat ieder mens het verdient dat er naar hem of haar wordt omgekeken. Inmiddels is zij op haar vierde missie.
Sluit zoeken

Zoekveld